Traditie

Het begin

1936 – Jože Bizjak (vader), ging als jonge man van 20 jaar oud in 1932 in Zagreb naar school en deed examen als chauffeur. Voor vier jaar reed hij vanuit Kranj voor de groothandel Adamič. In 1936 kocht hij zijn vrachtwagen. De eerste auto was van Amerikaanse komaf en kwam van FORD INTERNATIONAL, en had een benzinemotor van 100 pk.

Door de ontwikkeling van de industrie was er behoefte aan nieuwe wegen. Vader Jože gebruikte zijn auto om de eerste betonnen weg van Kranj naar Ljubljana aan te leggen. Voor de aanleg van de weg werd het cement gebruikt dat geproduceerd werd in de cementfabriek van Mojstrana, zand en gruis kwam uit de steengroeve van Zgornja Kokra.

Over de nieuw aangelegde weg, vervoerde vader Jože elke dag producten van de industrie uit Kranj naar Ljubljana, grondstoffen voor de industrie kwamen met de trein aan en werden vervoerd vanaf het station naar de fabriek. Dit waren voornamelijk rubberen producten (thermosflessen), textiel en Oven zeep.

1940 – begin van de Tweede Wereldoorlog

De vrachtwagen werd geconfisceerd en meegenomen naar Sremska Mitrovica, vader werd gemobiliseerd en reed een ambulance.

Na de oorlog was er behoefte aan van alles, maar de noodzaak van diensten was aanzienlijk. Vader maakte daarom samen met zijn vriend Ludvik Staríč (‘Leteči Kranjec’ – ‘De Vliegende Man uit Kranj’) uit van de restanten van een Duitse auto een pick-up truck, door de houten carosserie te verzagen en op de achterkant van de auto een laadruimte te monteren.

In het voorjaar van 1950, kocht vader een Opel Blitz vrachtwagen met een laadvermogen van 3,5 ton

Hij gebruikte die auto om post te vervoeren. In december van hetzelfde jaar reed hij zijn vrouw Poldka in die auto naar de kraamdokter, dr. Andrejašič. Tijdens de reis kregen ze een zoon Aleksander die, zoals zo vaak, Sašo werd genoemd. Niet alleen bij de geboorte, maar ook de daaropvolgend jaren waren de vader en zoon altijd samen in de vrachtwagen. Hoe goed de vader zijn kleine Sašo dingen kon aanleren en hoe goed Sašo kon leren bleek wel toen na een ongeluk Sašo het stuur overnam van vader Jože. Maar omdat hij pas 7 jaar oud was deed zijn moeder het stuurwerk en bediende Sašo het gas en de versnellingen. De kleine bestuurder werd zelfs vertrouwd door de politie, hij kreeg namelijk de vergunning voor het vervoeren van post.

Gedurende deze periode was het erg moeilijk om een ambachtsman te worden. Wie ziek werd moest de kosten voor het ziekenhuis zelf betalen. De verwondingen van vader waren zeer ernstig. Terwijl de reserveonderdelen van de auto werden gereinigd verbrandde Jože zich en daardoor was het voor hem voor de periode van een jaar niet mogelijk om te rijden. In die tijd was het systeem ook niet echt vriendelijk voor ambachtslieden. Er werd een ambachtsliedenfonds opgericht waarvan ook Jože Bizjak een lid werd. Chauffeurs en automonteurs voelden ook de noodzaak om een vereniging, die specifiek op hun vakgebied gericht was, op te richten. Zo was Jože Bizjak een van de stichtende leden van de vereniging van chauffeurs en monteurs in Kranj.

In 1973, toen Jože met pensioen ging, is Aleksander Bizjak verder gegaan met het transportbedrijf. De jonge, vlijtige jongen breidde snel de diensten uit. De producten – voornamelijk banden en V-snaren, werden door heel Joegoslavië rondgereden. Hij monitorde de ontwikkelingen in de samenleving, en aangezien de periode 1970 – 1980 een periode van intensieve bouw was, kocht hij een vrachtwagen – MB 16 26 – een laadwagen, en begon cement naar de Merkur winkels in de Gorenjska regio te vervoeren en later naar al hun klanten in Slovenië en Kroatië. Al snel was er te veel werk voor één auto en kocht hij een MB 16-38 met oplegger. Hij huurde zijn eerste bestuurder in, zijn neef Igor Trilar.

Aleksander investeerde niet allen in de vrachtwagen, maar hij vond het ook belangrijk om de voertuigen regelmatig te onderhouden. In deze jaren had hij ervoor gezorgd dat hij een garage had, gehuurd in Voglje bij Kranj. In 1980 kocht hij de 3000m² grond in Zgornja Bitnja bij Kranj. Hij wachtte drie jaar op de documenten voor de bouw en in het voorjaar van 1984 werd er begonnen met de bouw van de garage, en in de winter was het werk voltooid. In Bitnja had hij niet alleen een garage, maar ook een plek voor het onderhoud en voor het wassen van de voertuigen. In 1984 had hij een hoge drukspuit voor het wassen van de vrachtwagens een luchtpistool voor het smeren van vrachtwagens en aanhangers en een compressor met 10 bar druk voor het oppompen van de banden

Hoewel de aanvraag documenten voor drie jaar op zich liet wachten, was het een jaar later terugverdiend, terwijl de aangrenzende parkeergarage nog steeds voldoet aan alle wettelijke eisen en vandaag de dag kan worden gebruikt.

In 1980 kreeg hij zijn eerste zoon Grega, en in 1985 zijn tweede zoon Rok. Zelfs als kleine jongens waren ze vaak terug te vinden in de vrachtwagen van hun vader, maar op zaterdag hielpen ze hem met het schoonmaken en onderhouden van de voertuigen.

Al die jaren was Aleksander een vakman en een actieve chauffeur.

Met de onafhankelijkheid kwam tot de mogelijkheid tot internationale reizen aan het licht. Hij ervaarde dat het vervoer een behoefte aan nieuwe vormen van dienstverlening nodig had, namelijk het vervoer van bederfelijke goederen. Daarom kocht hij in 1992 de eerste oplegger met koeling en begon groenten en fruit uit Italië te vervoeren, en in 1994 bloemen uit Nederland te transporteren,…

Van jaar tot jaar is de omzet, het aantal voertuigen, het aantal werknemers en nieuwe zakenpartners toegenomen. Maar die jaren verliepen echter niet zonder problemen. Dit was een periode van problemen met licenties. Om in staat te zijn meer diensten uit te voeren, schafte hij meer voertuigen aan met de meest geavanceerde milieunormen, EURO 3, 4, 5.

Transportbedrijf Bizjak werd elk jaar meer zichtbaar in nationaal en internationaal wegvervoer. De zichtbaarheid is niet alleen mogelijk gemaakt door de kwaliteit van het werk, maar het totale resultaat van goed werk door alle medewerkers. Elk van hen bijgedragen als een schakel in de keten van successen en groei van Bizjak transport.

Gezien de uitbreiding en de nieuwe behoeften in het transport is begonnen aan de bouw van een logistiek planningscentrum. Zelfs hier stuitte Aleksander een probleem voor het verkrijgen van genoeg grond om zijn doelstellingen te kunnen realiseren. In 2005 kocht hij land in Jesenice, en is begonnen met de voorbereiding van documentatie voor de bouw van het centrum waarna in 2007 begon is met de bouw, gevolgd door het interieurontwerp en de opening van een nieuw logistiek centrum in Jesenice.

Vandaag de dag

De sterk toegenomen hoeveelheid werk, voertuigen en werknemers, gebouwen en de intrek in een nieuwe zakenruimte, zijn de belangrijkste redenen voor de herstructurering van de zaken en als gevolg daarvan het oprichten van het bedrijf genaamd SIGR transport in skladiščenje (transport en opslag) d.o.o., SIGR D.O.O. in het kort

Het belangrijkste doel van het bedrijf is de voortzetting van het goede werk, namelijk:

• behoud en / of de verbetering van de kwaliteit van de diensten door het voorzien van moderne en milieuvriendelijke voertuigen. De waarborg en de uitvoering van het systeem, dat het geheel in staat stelt om kwalitatief en veilig transport van bederfelijke goederen mogelijk te maken,
• Constante ontwikkeling, ontwikkelen en behouden van goede partnerrelaties, waarop het fundament van de samenwerking is gebaseerd, betrouwbaarheid, tevreden klanten en de marktvriendelijke prijzen,
• stalen razvoj, razvijanje in ohranjanje dobrih partnerskih odnosov pri čemer so temelji sodelovanja kakovost storitve, zanesljivost, zadovoljstvo kupcev ter tržno zanimive cene,
• opgeleid, professioneel en goed geschoold personeel, en de ontwikkeling van haar eigen professionals.

De belangrijkste dienst is het nationale en internationale wegvervoer van snel bederfelijke goederen.

De voertuigen en opleggers zijn volledig op de behoeften en normen voor het vervoer van snel bederfelijke goederen toegepast – bloemen, niet alleen met de afmetingen van het voertuig, maar ook met het waarborgen van een adequate temperatuurregeling en ecologische normen van de moderne samenleving.